Toisc airgead a bheith gann agus gan ar chumas alán daoine uirlisi ceoil a cheannach, is ceoltóir amháin nó uirlis amháin ceoil a bhíodh á sheimint aige's na h-oícheanta ceoil seo. Dá bharra san, bhí a stíl pearsanta fhéin aige's na h-aon cheoltóir agus alán den am, píosai ceoil seachas a chéile aitheanta leis na ceóltóiri sin.

Bhí an ceol i gconaí dírithe ar an rince, rud a d'fhág meidhreach i gcónaí é. Bhíodh foinn mhalla, corn phíopa, polcaí, sleamhnáin, poirt, rince scoibóil agus bhálsanna á sheimint. Ní mór na ríleanna a bhí le clos.

Siad na ceóltóiri a bhí ag seimint go rialta timpeall leath chéad bliain ó shin ná, Seán Coughlin, Moss Martin, Muiris Ó Dálaigh agus a dhriotháir, Muiris Ó Cuínn, John O’Donnell, Seán Dan Neill Ó Gairbhí, Páid Ó Gairbhí, Stanley Doyle, Seáinin Mhicil Ó Suilleabháin, Tom agus Pat Coughlin, Muintir Ui Fhlaithearta sa Daingean, agus driotháracha agus driofúracha mhuintir Bheaglaoí ó Bhaile na bPoc agus Baile Na nGall.

Is beag duine ná go raibh amhrán aige mar ní raibh an bhéim ar fad ar an nguth ach ar an scéal. "Abair amhrán" a deirtaí.

Tá alán ceoltóirí, amhránaithe agus rinceóirí óga san áit anois agus le cabhair an Scoil Ceóil seo agus imeachtaí ná é, sínfear an oidhreacht seo ar aghaidh go dtí an gcéad ghlúin leis, gan aon dua.